کربلا یک لامکان آبادی است-لبّیک یا حسین(علیه السّلام)
ای دل ار خواهی خدا بینی برو در کربلا ؛ کز زمین کربلا تا عرش چندان راه نیست...
درباره وبلاگ


از مقام شاه مظلومان کسی آگاه نیست
چون کسی آگه ز اسم اعظم الله نیست
ای دل ار خواهی خدا بینی برو در کربلا
کز زمین کربلا تا عرش چندان راه نیست...

************
توحید از اکبر علیه السّلام بگیر
عرفان تو از اصغر علیه السّلام بگیر
اعمال را از سر بگیر
گر رفته ای راه خطا

مدیر وبلاگ : کلب الحسن علیه السّلام
آرشیو وبلاگ
نظرسنجی
آیا برای دفاع از عتبات عالیات و مبارزه با داعش آمادگی دارید؟




در سال 247 هجری در شب چهارشنبه متوكل عباسی ملعون به دستور فرزندش به قتل رسید
مدت غصب خلافت توسط او 14 سال و ده ماه و عمر نحسش 41 سال بود.
متوكل بعد از واثق در سال 232 هجری به خلافت رسید در ایام او لهو و لعب و طرب، مخصوصا در مجلس او بسیار زیاد بود.متوکل عباسی فردی خبیث السیره بود و:
1-امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرموده بود: «او کافرترین آل عباس می باشد.»؛
2- عمرو بن فَرَج را وال مدینه و مکه کرد و به او دستور داد کسی به آل ابی طالب احسان نکند و اگر کسی کوچکترین احسانی کرد سخت عقوبت شود، در این کار به حدی بر علویین سخت گذشت که لباس های آنان کهنه و پاره بود و پیراهن سالمی را برای نماز به نوبت می پوشیدند، تا متوکل به درک واصل شد؛
3- در همه جا امیرالمؤمنین علی علیه السلام را به بدی یاد می کرد و به آن حضرت جسارت می نمود؛
4- چندین بار قبر مطهر حضرت سیدالشهدا علیه السلام را خراب کرد و مجدداً بنا می شد، متوکل در راه زیارت حضرت سید الشهدا علیه السلام دست زوّار را قطع می کرد و یا می کشت تا جایی که تعداد کشته شدگان را 70هزار نفر نقل کرده اند.
به خاطر جسارت هایی که متوکل عباسی لعنة الله علیه به امیر المؤمنین علی علیه السلام کرد؛ پسرش منتصر عباسی چند نفر از غلام های خاص پدرش را مأمور کشتن او کرد و غلامان، متوکل را در حالی که مشغول خوردن شراب بود کشتند و او به درک واصل شد.
پس از کشته شدن متوکل مردم با پسرش بیعت کردند:
منتصر عباسی مردی ظاهراً رئوف و بر اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم مهربان بود و بر عکس پدرش به آل ابی طالب احسان می کرد و به هیچ وجه متعرض ایشان نمی گشت.
منتصر زیارت امام حسین علیه السلام را آزاد کرد و مانع احدی نشد؛
او دستور داد فدک را به اولاد امام حسن و امام حسین علیه السلام رد کردند و اوقاف آل ابی طالب را آزاد کرد؛
منتصر دستور داد کسی متعرض شیعیان امیرالمؤمنین علی علیه السلام نشود، و برای علویین و علویّات مدینه اموالی فرستاد تا میانشان تقسیم شود.

متوكل یكى از جنایتكارترین خلفاى عباسى بود. او در دشمن با امیر مؤمنان - علیه السلام - و خاندان و شیعیان او دلى پر كینه داشت و دوران حكومت او براى شیعیان و علویان یكى از سیاهترین دورانهابشمار مى‏رود. از آنجا كه همه جنایات او را نمى‏توان در این بحث فشرده بیان كرد، ناگزیر به برخى از جنایات او نمونه وار اشاره مى‏كنیم:

1 - در حكومت او گروهى از علویان زندانى یا تحت تعقیب و متوارى شدند كه از آن جمله مى‏توان از «محمد بن صالح» (از نوادگان امام مجتبى - علیه السلام -) و «محمد بن جعفر» (یكى از مبلغان حسن بن زید كه در طبرستان قیام كرده بود) نام برد (1).

2 - او در سال 236 قمرى دستور داد آرامگاه سرور شهیدان حضرت ابا عبدالله الحسین - علیه السلام - و بناهاى اطراف آن ویران و زمین پیرامون آن كشت شود و نیز در اطراف آن پاسگاههایى بر قرار ساخت تا زا زیارت آن حضرت جلوگیرى كند. گویا هیچ یك از مسلمانان حاضر به تخریب قبر امام حسین - علیه السلام - نبوده است، زیرا او این كار را توسط شخصى بنام «دیزج» انجام داد كه یهودى الاءصل بود. متوكل اعلام كرد: رفتن به زیارت حسین بن على ممنوع است و اگر كسى به زیارت او برود، مجازات خواهد شد (2). او مى‏ترسید قبر امام حسین - علیه السلام - پایگاهى بر ضد او گردد و یادآوری شهادت آن شهید بزرگوار الهام بخش حركت و قیام مردم در برابر ستمهاى دربار خلافت شود. اما شیعیان و دوستداران سرور شهیدان در هیچ شرائطى از زیارت آن تربت پاك باز نایستادند و زائران، انواع صدمه‏ها و شكنجه‏ها را تحمل مى‏كردند و باز به زیارت مى‏رفتند. پس از قتل متوكل دوباره شیعیان با همكارى علویان قبر آن حضرت را باز سازى كردند (3).

خراب كردن قبر امام حسین - علیه السلام - مسلمانان را بشدت خشمگین ساخت، به طورى كه مردم «بغداد» شعارهایى بر ضد متوكل بر در و دیوارها و مساجد مى‏نوشتند و شعراى مبارز و متعهد، با سرودن اشعارى، او را «هجو» مى‏كردند. از جمله آن سروده‏ها، شعرى است كه ترجمه آن به قرار زیر است:

«به خدا قسم اگر بنى امیه، فرزند دختر پیامبرشان را به ستم كشتند، اینك كسانى كه از دودمان پدر او هستند (بنى عباس) جنایتى مانند جنایت بنى امیه مرتكب شده‏اند. این قبر حسین است كه به جان خودم سوگند (توسط عباسیان) ویران شده است. بنى عباس متاءسفند كه در قتل حسین - علیه السلام - شركت نداشته‏اند! و اینك با تجاوز به تربت حسین و ویران كردن قبر او، به جان استخوانهاى او افتاده‏اند!» (4).

3 - او در زمان خلافت خود بزرگانى از مردم مسلمان و معتقد به اهل بیت را به شهادت رسانید كه از جمله آنان «ابن سكّیت»، یار با وفاى امام جواد و امام هادى و شاعر و ادیب نام آور شیعى، بود كه متوكل به جرم دوستى مولا على - علیه السلام - او را به قتل رسانید (5) روزى متوكل با اشاره به دو فرزند خود، از وى پرسید: این دو فرزند من نزد تو محبوبترند یا «حسن» و «حسین»؟

ابن سكّیت از این سخن و مقایسه بى موردسخت برآشفت و خونش به جوش آمد و بى درنگ گفت: «به خدا سوگند «قنبر» غلام على - علیه السلام - در نظر من از تو و دو فرزندت بهتر است!»

متوكل كه مست قدرت و هوا و هوس بود، فرمان داد زبان او را از پشت سر بیرون كشیدند! (6)

4 - «خطیب بغدادى» درباره شكنجه و آزار طرفداران خاندان رسالت از سوى متوكل مى‏نویسد: متوكل عباسى «نصر بن على جهضمى» را به علت حدیثى كه درباره منقبت و فضیلت على - علیه السلام - و حضرت فاطمه - علیها السلام - و امام حسن و امام حسین - علیهما السلام - نقل كرده بود «هزار» تازیانه زد و دست از او برنداشت تا آنكه شهادت دادند او از اهل سنت است! (7)

5 - او به شعراى مزدور و خود فروخته‏اى همچون «مروان بن ابى الجنوب» مبالغ هنگفتى صله مى‏داد تا درباره مشروعیت حكومت بنى عباس و هجو بنى هاشم شعر بسرایند (8).

6 - او زمانى كه به ایجاد ارتشى نوین موسوم به «شاكریه» دست زد، افرادى را از مناطقى كه در بینش ضد علوى مشهور بودند، بویژه از سوریه، الجزیره، جبل، حجاز و عنبا استخدام كرد(9) .

7 - اوبه حاكم مصر دستور داد تا طالبیان را به عراق تبعید كند، حاكم مصر نیز چنین كرد. آنگاه در سال 236 آنان را به مدینه منتقل كرد (10).

8 - او شیعیان را از دستگاه دولت اخراج مى‏كرد و موقعیت آنان را در اذهان عمومى خدشه دار مى‏ساخت. به عنوان نمونه، مى‏توان از بركنارى «اسحاق بن ابراهیم» یاد كرد كه متوكل او را به جرم شیعه بودن از حكمرانى «سامراء» و «سیروان» در استان «جبل» بركنار كرد. افراد دیگرى نیز به همین علت موقعیتهاى خود را از دست دادند (11).

متوکل لعنة الله علیه با اِعمال این شیوه‏ها، از بروز هر گونه حركتى از ناحیه شیعیان بر ضد رژیم خود جلوگیرى كرد، لكن موفق نشد فعالیتهاى پنهانى آنان را خاتمه بخشد و گزارشهاى تاریخى، حاكى از آن است كه مولا امام هادى - علیه السلام - ارتباطهاى خود را با پیروانشان در نهان ادامه مى‏دادند.

پی نوشت ها :

1- ابوالفرج الاصفهانى، مقاتل الطالبیین، نجف، منشورات المكتبة الحیدریة، 1385 ه.ق، ص 397 - .218
2- ابوالفرج الاصفهانى، همان كتاب، ص 395 - مسعودى، مروج الذهب، بیروت، دارالاءندلس، ج 4، ص 51 - سیوطى، تاریخ الخلفاء، الطبعة الثالثة، بغداد، مكتبة المثنى، ص .347
3- ابوالفرج الاصفهانى، همان كتاب، ص 396 - ور.ك به: ابن اثیر، الكامل فى التاریخ، بیروت، دار صادر، ج 7، ص .55
4- بالله ان كانت امیة قد اءتت قتل ابن بنت نبیها مظلوماً
فلقد اتاه بنو ابیه بمثله هذا لعمرى قبره مهدوماً
اءسفوا على ان لایكونوا شاركوا فى قتله فَتَتَبّعوه رمیماً
(سیوطى، تاریخ الخلفاء، الطبعة الثالثة، بغداد، مكتبة المثنى، ص 347).
5- نام ابن سكیت، یعقوب و نام پدرش اسحاق است. او از علما و دانشمندان و ادیبان نامدار شیعه بوده و در اكثر علوم عصر خود مانند: علوم قرآن، شعر، لغت و ادب، تبحّر داشت و درباره این علوم كتابهایى به رشته تحریر در آورده بود كه به گفته بعضى از صاحب نظران بعضى از آنها رد نوع خود بى نظیر بوده است (مدرس تبریزى، محمد على، ریحانة الاءدب، چاپ سوم، تهران، كتابفروشى خیام، 1347 ه'. ش، ج 7، ص 570)
6- سیوطى، همان كتاب، ص 348 - مامقانى، تنقیح المقال، تهران، انتشارات جهان، ج 3، ص .570
7- تاریخ بغداد، بیروت، دارالكتاب العربى، ج 13، ص .289
8- شریف القرشى، باقر، حیاة الامام الهادى، الطبعة الاُولى‏، بیروت، دارالاءضوا، 1408 ه.ق، ص .292
9- دكتر حسین، جاسم، تاریخ سیاسى غیبت امام دوازدهم، ترجمه دكتر سید محمد تقى آیت اللهى، چاپ اول، تهران، مؤسسه امیر كبیر، 1367 ه'.ش، ص 82.
10- دكتر حسین، همان كتاب، ص .84
11- دكتر حسین، همان كتاب، ص .84

یك سند تاریخى‏

«ابوبكر خوارزمى»، نویسنده بزرگ عصر آل بویه (متوفى 383 یا 393)، طى نامه‏اى كه در آن، سختگیریهاى عباسیان نسبت به شیعیان و مظلومیت سادات و شیعیان را شرح مى‏دهد، انگشت روى جنایتهاى متوكل مى‏گذارد و از این جشن ننگین نیز یاد مى‏كند .

پیشوایى از پیشوایان هدایت و سیدى از سادات خاندان نبوت از دنیا مى‏رود، كسى جنازه او را تشییع نمى‏كند و قبر او گچكارى نمى‏شود، اما چون دلقك و مسخره‏اى و بازیگرى از آل عباس بمیرد تمام عدول (عدول دار القضاء) و قاضیان در تشییع جنازه او حاضر مى‏شوند و قائدان و والیان براى او مجلس عزادارى بپا مى‏دارند! دهریان و سوفسطائیان از شرّ ایشان (آل عباس) در امانند، لیكن آنها هركس را شیعه بدانند به قتل مى‏رسانند. هر كس نام پسرش را «على» بگذارد، خونش را مى‏ریزند. شاعر شیعه چون در مناقب وصى و معجزات نبى شعر بگوید، زبانش را مى‏برند و دیوانش را پاره مى‏كنند. هارون، پسر خیزران (مقصود واثق خلیفه است) و جعفر متوكل در صورتى به كسى عطا مى‏كردند و بخشش مى‏نمودند كه به آل ابى طالب دشنام گوید، مانند عبدالله بن مُصعَب زبیرى و وهب بن وهب بُحتُرى و مروان بن ابى حَفصَه اموى و عبد الملك بن قُرَیْب اصمعى و بكّار بن عبدالله زبیرى. مدت هزار ماه در منبرها به امیرالمؤمنین ناسزا گفتند (مقصود مدت حكومت بنى امیه است) اما در وصایت او شك به خود راه ندادیم .

علویان را از یك وعده خوراك منع مى‏كنند، در حالى كه خراج مصر و اهواز و صدقات حرمین شریفین و حجاز به مصرف (خُنیاگرانى از قبیل) ابن ابى مریم مدنى و ابراهیم موصلى وابن جامع سهمى و زَلْزَلْ ضارب و بَرْصُوما زامر (سرنا زن، نى زن) مى‏رسد. متوكل عباسى دوازده هزار كنیز داشت! اما سیدى از سادات اهل بیت، فقط یك كنیز (خدمتكار) زنگى یا سندى دارا بود. اموال خالص و پاكیزه خراج، به دلقكها و مهمانیهاى مربوط به ختنه اطفال، به سگبازان و بوزینه داران، به مخارق و علویه خنیاگر و به زرزر و عمرو بن بانه بازیگر، منحصر شده است! یك وعده خوراك و یك جرعه آب را از اولاد فاطمه - علیها السلام - دریغ مى‏دارند. قومى كه خمس بر آنان حلال و صدقه حرام است و گرامى داشتن و دوستى نسبت به ایشان واجب است، از فقر، مُشرِف به هلاك هستند، یكى شمشیر خود را گرو مى‏گذارد و دیگرى جامه‏اش را مى‏فروشد. آنان گناهى ندارند جز اینكه جدشان نبى و پدرشان وصى و مادرشان فاطمه و مادر مادرشان خدیجه و مذهبشان ایمان به خدا و راهنمایشان قرآن است. من چه بگویم درباره قومى كه تربت و قبر امام حسین - علیه السلام - را شخم زدند و در محل آن زراعت كردند و زائران قبرش را به شهرها تبعید نمودند...(1)


1. خوارزمى، رسائل، مصر، المطبعة العثمانى، 1312 ه'.ق، ص 76 - .83 فقیهى، همان كتاب، ص 453.



نوع مطلب : تبرّی(اعداء آل الله یا همان اعداءالله)، مناسبت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





پیوندها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ العَن صَنَمَی قُرَیشٍ وَ جِبتَیها وَ طاغُوتَیها وَ إِفکَیها وَ إِبنَتَیهِما اللَّذینَ خالَفا أمرَک وَ أنکَرا وَحیَک وَ جَحَدا إِنعامَک وَ عَصَیا َرسُولَک وَ قَلَّبا دینَک وَ حَرَّفا کِتابَک وَ أحبا أعداءَک وَ جَحَدا آلاءَک وَ عَطَّلا أحکامَک وَ أبطَلا فَرائِضَک وَ ألحَدا فِی آیاتِک وَ عادَیا أولیاءَک وَ والَیا أعداءَک وَ خَرَّبا بِلادَک وَ أفسَدا عِبادَک. اللّهُمَّ العَنهُما وَ أتباعَهُما وَ أولیاءَهُما وَ أشیاعَهُما وَ مُحِبّیهِما فَقَد أخرَبا بَیتَ النُّبُوَّة وَ رَدَما بابَه وَ نَقَضا سَقفَهُ وَ ألحَقا سَماءَهُ بِأرضِهِ وَ عالیَهُ بِسافِلِه وِ ظاهِرَهُ بِباطِنِه وَ استَأصَلا أهلَه وَ أبادا أنصارَه وَ قَتَلا أطفالَه وَ أخلَیا مِنبَرَه مِن وَصیِّه وَ وارِثِ عِلمِه وَ جَحَدا إمامَتَهُ وَ أشرَکا بِرَبِّهِما فَعَظِّم ذَنبَهُما وَ خَلِّدهُما فی سَقَرٍ وَ ما أدراکَ ما سَقَر لا تُبقی وَ لا تَذَر. َاللّهُمَّ العَنهُم بِعَدَدِ کُلِّ مُنکَرٍأتَوهُ وَ حَقّ ٍاَخفَوهُ وَ مِنبَرٍ عََلوهُ وَ مُؤمِنٍ أرجَوهُ وَ مُنافِقٍ وَلَّوهُ وَ وَلیّ ٍآذُوهِ وَطَریدٍ آوَوهُ وَ صادِقٍ طَرَدوهُ وَ کافِرٍ نَصَرُوهُ وَ إِمامٍ َقهَرُوهُ وَ فَرضٍ غَیَّرُوهُ وَ أثَرٍ أنکَرُوهُ وَ شَرٍّ آثَرُوهُ وَ دَمٍ أراقُوهُ وَ خَیرٍ بَدَّلُوهُ وَ ُکفرٍ نَصَبُوهُ وَ إرثٍ غَصَبُوهُ وَ فَیءٍ اقتَطَعُوهُ وَ سُحتٍ اَکَلُوهُ وَ خُمسٍ استَحَلُّوهُ وَ باطِلٍ أسَّسُوهُ وَ جَورٍ بَسَطُوهُ وَ نِفاقٍ أسرَوُهُ وَ غَدرٍ أضمَرُوهُ وَ ظلمٍ نَشَرُوهُ وَ وَعدٍ أخلَفُوهُ وَ أمانٍ خانُوهُ وَ عَهدٍ نَقَضُوهُ وَ حَلالٍ حَرَّمُوهُ وَ حَرامٍ أحَلُّوهُ وَ بَطنٍ فَتَقُوهُ وَ جَنینٍ أسقَطُوهُ وَ ضِلعٍ دَقُّوهُ وَ صَکٍّ مَزَّقُوهُ وَ شَملٍ بَدَّدُوهُ وَ عَزیزٍ أذَلُّوهُ وَ ذَلیلٍ أعَزُّوهُ وَ حَقٍّ مَنَعُوهُ وَ کِذبٍ دَلَّسُوهُ وَ حُکمٍ قَلَّبَوهُ. اللّهُمَّ العَنهُم بِکُلِّ آیَةٍ حَرَّفُوها وَ فَریضَةٍ تَرَکُوها وَ سُنَةٍ غَیَّرُوها وَ رُسُومٍ مَنَعُوها وَ أحکامٍ عَطَّلُوها وَ بَیعَةٍ نَکَسُوها وَ دَعوى أبطَلُوها وَ بَیِّنَةٍأنکَرُوها وَ حیلَةٍ أحدَثُوها وَ خیانَةٍ أورَدُوها وَ عَقَبَةٍ اِرتَقُوها وَ دِبابٍ دَحرَجُوها وَ أزیافٍ لَزَمُوها وَ شَهاداتٍ کَتَمُوها وَ وَصیَّةٍ ضَیَّعُوها. اللّهُمَّ العَنهُما فی مَکنُونِ السِّر وَ ظاهِرِ العَلانیَةِ لَعناً کَثیراً أبَداً دائِمَاً دائِباً َسرمَداً لا انقِطاعَ لِأمَدِه وَ لا نَفادَ لِعَدَدِه لَعناً یَغدُو أوَّلُهُ وَ لا یَرُوحَ آخِرُهُ لَهُم وَ لِأعوانِهِم وَ أنصارِهِم وَ مُحِبّیهِم وَ مُوالیهِم وَ المُسَلِّمینَ لَهُم وَ المائِلینَ إلَیهِم وَ الناهِضینَ بِاحتِجاجِهِم وَ المُقتَدینَ بِکَلامِهِم وَ المُصَدِّقینَ بِأحکامِهِم. پس چهار مرتبه بگو : اللّهُمَّ عَذِّبهُم عَذاباً یَستَغیثُ مِنهُ أهلُ النّار آمینَ رَبَّ العالَمین مهدویت امام زمان (عج) تماس با مدیر
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic